Növ (yarasa):yenot itləri
Xülasə:
Urbanizasiya vəhşi təbiəti yeni çətin şərtlərə və ətraf mühit təzyiqlərinə məruz qoyduğundan, yüksək dərəcədə davranış plastikliyi nümayiş etdirən növlər potensial olaraq kolonizasiya etməyə və şəhər mühitinə uyğunlaşmağa qadir hesab olunurlar. Lakin, şəhər və şəhərətrafı landşaftlarda yaşayan populyasiyaların davranışındakı fərqlər, intensiv insan müdaxiləsinə cavab olaraq növ davranışındakı dəyişikliklər səbəbindən tez-tez növün ehtiyaclarını nəzərə almayan və ya insan-vəhşi təbiət münaqişəsini azaltmağa imkan verməyən vəhşi təbiətin idarə olunmasında ənənəvi metodlar üçün görünməmiş çətinliklər yaradır. Burada, Çinin Şanxay şəhərindəki yaşayış rayonları və meşə parkı yaşayış yerləri arasında yenot itlərinin (Nyctereutes procyonoides) ev arealındakı, həyat fəaliyyətindəki, hərəkətindəki və pəhrizindəki fərqləri araşdırırıq. 22 fərddən əldə edilən GPS izləmə məlumatlarından istifadə edərək, yaşayış rayonlarındakı yenot itlərinin ev areallarının (10,4 ± 8,8 ha) meşə parklarındakılardan (119,6 ± 135,4 ha) 91,26% kiçik olduğunu aşkar etdik. Həmçinin, yaşayış rayonlarındakı yenot itlərinin meşə parklarındakı həmkarları ilə (263.22 ± 84.972 m/saat) müqayisədə gecə hərəkət sürətinin xeyli aşağı olduğunu (134.55 ± 50.68 m/saat) aşkar etdik. 528 nəcis nümunəsinin təhlili yaşayış rayonlarında insan qidasından alınan maddələrin əhəmiyyətli dərəcədə daha yüksək qəbulunu göstərdi (χ2 = 4.691, P = 0.026), bu da şəhər yenot itlərinin yem axtarış strategiyalarının yaşayış rayonlarında atılan insan qidası, pişik yemi və yaş zibilin olması səbəbindən meşə parkı populyasiyasından fərqləndiyini göstərir. Tapıntılarımıza əsasən, icma əsaslı vəhşi təbiətin idarə olunması strategiyası təklif edirik və yaşayış rayonlarının mövcud dizaynını dəyişdirməyi təklif edirik. Nəticələrimiz şəhər biomüxtəlifliyinin idarə olunmasında məməli davranış tədqiqatlarının əhəmiyyətini vurğulayır və tədqiqat ərazimizdə və xaricində şəhər mühitində insan-vəhşi təbiət münaqişələrinin azaldılması üçün elmi əsas təmin edir.
NƏŞR MÖVCUDDUR:
https://iopscience.iop.org/article/10.1088/1748-9326/ad7309
