តើចំនួនប្រជាជនសត្វក្ងានព្រៃដែលកំពុងធ្លាក់ចុះនៅក្នុងប្រទេសចិនកំពុងជា «អ្នកទោស» នៃជម្រកធម្មជាតិរបស់ពួកវាមែនទេ?

ទិនានុប្បវត្តិ៖ជីវវិទ្យាបច្ចុប្បន្ន, 27(10), ទំព័រ R376-R377។

ប្រភេទសត្វ (បក្សី):Swan goose (Anser cygnoides), Tundra bean goose (Anser serrirostris), Greater white-fronted goose (Anser albifrons), goose មុខពណ៌សតិចជាង (Anser erythropus), goose greylag (Anser anser)

អរូបី

ខណៈពេលដែលចំនួនប្រជាជនពពែព្រៃដែលរស់នៅរដូវរងានៅអាមេរិកខាងជើង និងអឺរ៉ុបភាគច្រើនរីកចម្រើនដោយការកេងប្រវ័ញ្ចដីស្រែចម្ការ ចំនួនប្រជាជននៅប្រទេសចិន (ដែលហាក់ដូចជាត្រូវបានកំណត់ចំពោះតំបន់ដីសើមធម្មជាតិ) ជាទូទៅកំពុងធ្លាក់ចុះ។ ឧបករណ៍តេឡេម៉ែត្រីត្រូវបានភ្ជាប់ទៅនឹងពពែព្រៃចំនួន 67 ក្បាលដែលមានប្រភេទសត្វប្រាំប្រភេទផ្សេងៗគ្នានៅតំបន់ដីសើមសំខាន់ៗចំនួនបីនៅក្នុងតំបន់ទំនាបលិចទឹកទន្លេយ៉ាងសេ (YRF) ប្រទេសចិន ដើម្បីកំណត់ការប្រើប្រាស់ជម្រក។ សត្វចំនួន 50 ក្បាលដែលមានប្រភេទសត្វបីប្រភេទដែលកំពុងធ្លាក់ចុះត្រូវបានកំណត់ស្ទើរតែទាំងស្រុងជារៀងរាល់ថ្ងៃនៅក្នុងតំបន់ដីសើមធម្មជាតិ។ សត្វចំនួន 17 ក្បាលមកពីប្រភេទសត្វពីរប្រភេទដែលបង្ហាញពីនិន្នាការស្ថិរភាពបានប្រើប្រាស់តំបន់ដីសើម 83% និង 90% នៃពេលវេលា បើមិនដូច្នេះទេពួកគេងាកទៅរកដីស្រែចម្ការ។ លទ្ធផលទាំងនេះបញ្ជាក់ពីការសិក្សាមុនៗដែលភ្ជាប់ការធ្លាក់ចុះក្នុងចំណោមពពែរដូវរងារបស់ចិនទៅនឹងការបាត់បង់ជម្រកធម្មជាតិ និងការរិចរិលដែលប៉ះពាល់ដល់ការផ្គត់ផ្គង់អាហារ។ លទ្ធផលទាំងនេះក៏រួមចំណែកដល់ការពន្យល់អំពីស្ថានភាពអភិរក្សមិនល្អរបស់ពពែរដូវរងារបស់ចិនបើប្រៀបធៀបទៅនឹងប្រភេទពពែដូចគ្នា និងពពែដទៃទៀតដែលរស់នៅរដូវរងានៅប្រទេសកូរ៉េ និងជប៉ុនដែលនៅជាប់គ្នា អឺរ៉ុបខាងលិច និងអាមេរិកខាងជើង ដែលចិញ្ចឹមស្ទើរតែទាំងស្រុងលើដីកសិកម្ម ដែលរំដោះពួកវាពីដែនកំណត់ចំនួនប្រជាជនរដូវរងា។