پراکندگی پس از رهاسازی و مناسب بودن مکان تولید مثل جمعیت‌های بازمعرفی شده‌ی لک‌لک کاکل‌دار در استان شانشی، چین.

گونه (پرندگان):ایبیس کاکل‌دار (نیپونیا نیپون)

مجله:امو

چکیده:

پراکندگی پس از رهاسازی حیوانات معرفی‌شده به فرآیند کلونیزاسیون موفق و اسکان ناموفق اشاره دارد. برای اطمینان از استقرار و تداوم جمعیت معرفی‌شده، باید تأثیر عوامل مختلف بر پراکندگی پس از رهاسازی حیوانات پرورش‌یافته در اسارت ارزیابی شود. در این مقاله، ما بر روی دو جمعیت عقاب کاکل‌دار (نیپونیا نیپون) معرفی‌شده در استان شانشی چین تمرکز کردیم. ما از رویکردهای متعددی برای ارزیابی اثرات سن، وزن بدن، جنسیت، زمان رهاسازی، اندازه قفس‌های سازگاری برای بازگشت به طبیعت و مدت زمان سازگاری بر میزان بقای جمعیت‌های رهاسازی‌شده استفاده کردیم. نتایج نشان داد که ظرفیت بقای افراد رهاسازی‌شده با سن آنها در شهرستان نینگشان همبستگی منفی دارد (اسپیرمن، r = -0.344، p = 0.03، n = 41). ایبیس‌های رها شده در شهرستان‌های نینگشان و کیانیانگ به ترتیب دارای جهت پراکندگی متوسط ​​210.53° ± 40.54° (آزمون z ریلی: z = 7.881 > z0.05، p < 0.01، n = 13) و 27.05° ± 2.85° (آزمون z ریلی: z = 5.985 > z0.05، p < 0.01، n = 6) بودند که نشان می‌دهد پراکندگی در هر دو مکان تمایل به تجمع در یک جهت دارد. نتایج مدل‌سازی MaxEnt نشان داد که مهم‌ترین عامل محیطی مسئول انتخاب محل زادآوری در شهرستان نینگشان، شالیزار بود. در شهرستان کیانیانگ، بارندگی از طریق تأثیرگذاری بر در دسترس بودن غذا، بر انتخاب محل لانه تأثیر می‌گذارد. در نتیجه، چارچوب ارزیابی مورد استفاده در این مطالعه می‌تواند به عنوان نمونه‌ای برای توسعه اولویت‌های حفاظتی در مقیاس چشم‌انداز برای معرفی مجدد بیشتر حیوانات باشد.