Satellietvolging van vogels heeft kritieke beschermingslacunes in de Oost-Aziatisch-Australische trekroute aan het licht gebracht.

Tijdschrift:Internationaal tijdschrift voor milieuonderzoek en volksgezondheid, 16(7), p.1147.

Soort (vogels):Grote kolgans (Anser albifrons), kleine kolgans (Anser erythropus), rietgans (Anser fabalis), grauwe gans (Anser anser), zwanengans (Anser cygnoides).

Abstract:

De meeste trekvogels zijn afhankelijk van rustplaatsen, die essentieel zijn om bij te tanken tijdens de migratie en die hun populatiedynamiek beïnvloeden. In de Oost-Aziatisch-Australische trekroute (EAAF) is de ecologie van rustplaatsen voor migrerende watervogels echter ernstig onderbelicht. De kennislacunes met betrekking tot de timing, intensiteit en duur van het gebruik van rustplaatsen belemmeren de ontwikkeling van effectieve en volledige jaarlijkse instandhoudingsstrategieën voor migrerende watervogels in de EAAF. In deze studie hebben we in totaal 33.493 verplaatsingen geregistreerd en 33 voltooide voorjaarsmigratieroutes van vijf ganzensoorten in kaart gebracht met behulp van satellietvolgsystemen. We hebben 2.192.823 hectare afgebakend als de belangrijkste rustplaatsen langs de migratieroutes en vastgesteld dat landbouwgrond het grootste landgebruikstype binnen de rustplaatsen was, gevolgd door wetlands en natuurlijke graslanden (respectievelijk 62,94%, 17,86% en 15,48%). We hebben de lacunes in de bescherming verder in kaart gebracht door de tussenstoplocaties te vergelijken met de Werelddatabase van Beschermde Gebieden (PA). De resultaten toonden aan dat slechts 15,63% (of 342.757 ha) van de tussenstoplocaties wordt gedekt door het huidige netwerk van beschermde gebieden. Onze bevindingen vullen een aantal belangrijke kennislacunes op voor de bescherming van trekvogels langs de Oost-Aziatische trekroute, waardoor een integrale beschermingsstrategie voor trekvogels in deze trekroute mogelijk wordt.