Schaal en landschapskenmerken zijn van belang voor het begrijpen van de habitatkeuze van watervogels.

Soort (vogels):Oosterse witte ooievaars (Ciconia boyciana)

Tijdschrift:Teledetectie

Abstract:

Het verhelderen van de relaties tussen soorten en hun omgeving is cruciaal voor de ontwikkeling van efficiënte strategieën voor natuurbehoud en herstel. Dit werk wordt echter vaak bemoeilijkt door een gebrek aan gedetailleerde informatie over de verspreiding van soorten en habitatkenmerken, en negeert doorgaans de impact van schaal en landschapselementen. In deze studie volgden we 11 oosterse witte ooievaars (Ciconia boyciana) met GPS-loggers tijdens hun overwinteringsperiode bij het Poyang-meer en verdeelden de trackinggegevens in twee delen (foerageer- en rusttoestand) op basis van de activiteitsverdeling gedurende de dag. Vervolgens werd een driestapsbenadering met meerdere schalen en toestanden gebruikt om de kenmerken van habitatselectie te modelleren: (1) ten eerste minimaliseerden we het zoekbereik van de schaal voor deze twee toestanden op basis van de dagelijkse bewegingskenmerken; (2) ten tweede identificeerden we de geoptimaliseerde schaal van elke kandidaatvariabele; en (3) ten derde pasten we een model voor habitatselectie met meerdere schalen en variabelen toe in relatie tot natuurlijke kenmerken, menselijke verstoring en met name de samenstelling en configuratie van het landschap. Onze bevindingen tonen aan dat de habitatkeuze van ooievaars varieert met de ruimtelijke schaal en dat deze schaalrelaties niet consistent zijn voor verschillende habitatvereisten (foerageren of rusten) en omgevingskenmerken. De landschapsconfiguratie was een sterkere voorspeller voor de habitatkeuze van ooievaars tijdens het foerageren, terwijl de rustplaats gevoeliger was voor de landschapssamenstelling. Het integreren van zeer nauwkeurige spatiotemporele satellietvolggegevens en landschapskenmerken afgeleid van satellietbeelden uit dezelfde perioden in een habitatselectiemodel op meerdere schalen kan het begrip van de relatie tussen soorten en hun omgeving aanzienlijk verbeteren en een efficiënte planning voor herstel en wetgeving mogelijk maken.