Jurnal:Indikator Ekologis, 87, hlm.127-135.
Spesies (Manuk):Angsa Putih Gedhe (Anser albifrons), Angsa Kacang Tundra (Anser serrirostris)
Abstrak:
Kewan-kewan nanggepi lingkungane kanthi macem-macem skala spasial sing saben-saben mbutuhake langkah-langkah konservasi sing beda. Manuk banyu minangka bio-indikator utama kanggo ekosistem lahan basah sing kaancam sacara global, nanging mekanisme pemilihan habitat multi-skala arang ditliti. Nggunakake data pelacakan satelit lan pemodelan entropi Maksimum, kita nyinaoni pemilihan habitat saka rong spesies unggas banyu sing saya suda, Angsa Muka Putih Gedhe (Anser Albifrons) lan Angsa Kacang Tundra (A. serrirostris), kanthi telung skala spasial: lanskap (30, 40, 50 km), golek pangan (10, 15, 20 km) lan papan kanggo turu (1, 3, 5 km). Kita duwe hipotesis yen pemilihan habitat skala lanskap utamane adhedhasar metrik lanskap sing relatif kasar, dene fitur lanskap sing luwih rinci digatekake kanggo pemilihan habitat skala golek pangan lan papan kanggo turu. Kita nemokake manawa kaloro spesies unggas banyu luwih seneng wilayah kanthi persentase lahan basah lan badan banyu sing luwih gedhe ing skala lanskap, badan banyu agregat sing diubengi dening lahan pertanian sing kasebar ing skala pakan, lan lahan basah sing terhubung kanthi apik lan badan banyu ukuran menengah sing terhubung kanthi apik ing skala papan dununge. Bentenane utama ing pemilihan habitat kanggo loro spesies kasebut kedadeyan ing skala lanskap lan pakan; faktor ing skala papan dununge padha. Kita saranake supaya kegiatan konservasi kudu fokus ing ningkatake agregasi lan konektivitas badan banyu lan lahan basah, lan ngembangake lahan pertanian sing kurang agregat ing sekitar. Pendekatan kita bisa nuntun praktik konservasi manuk banyu lan manajemen lahan basah kanthi nyedhiyakake langkah-langkah efektif kanggo ningkatake kualitas habitat nalika ngadhepi owah-owahan lingkungan sing disebabake manungsa.
PUBLIKASI KASEDIYA ING:
https://doi.org/10.1016/j.ecolind.2017.12.035
